ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΤΣΟΓΛΟΥ

Γλύπτης
Λέσβος, 1941


Πήρε τα πρώτα μαθήματα σχεδίου και ζωγραφικής κοντά στον Θ.Απάρτη (1962-1965). Στη συνέχεια σπούδασε γλυπτική στην ΑΣΚΤ (1965-1969) στο εργαστήριο του Γ.Παππά. Συνέχισε τις σπουδές του στο Παρίσι στην Ecole des Beaux-Arts (1970-1974), κοντά στους γλύπτες Cesar & R.Collamarini και τον χαράκτη J.Lagrange. Σπούδασε επίσης στο Paris VIII (1974-1979) πλαστικές τέχνες και επιστήμες της τέχνης, οπτικοακουστική τεχνική στο Τμήμα Κινηματογράφου και φιλοσοφία.

Στο Παρίσι γνώρισε τις σύγχρονες καλλιτεχνικές τάσεις, αλλά ο ίδιος ισορροπώντας ανάμεσα στην παράδοση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας και στη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση, ανέπτυξε ένα προσωπικό εξπρεσιονιστικό ιδίωμα με συμβολικά και υπερρεαλιστικά στοιχεία, αφαιρετικές διατυπώσεις και έμφαση στο τυπικό και στις πλαστικές αξίες.
Αφετηρία του έργου αποτελεί η μορφή του ανθρώπου και του ζώου και ενδιαφέρεται να αποδώσει την κίνηση, γι’αυτό και επιμένει στο θέμα του χοντρού. Επαναλαμβάνει θέματα όπως η όρθια και καθιστή μορφή, μεμονωμένη ή σε ζευγάρια, και οικογενειακές σκηνές, αποδίδει καταστάσεις, όπως είναι το όνειρο, η αμφιβολία, ο δισταγμός και η καταπίεση, θέματα από την αρχαιότητα, όπως η Δάφνη, η Άρτεμη και η Αφροδίτη, πουλιά, ψάρια και δέντρα, αλλά και ένα ασυνήθιστο θέμα, συνθέσεις με βιβλιοθήκες, που το αντιμετωπίζει με ευρηματικότητα. Στα κεφάλια, ένα θέμα που δουλεύει ανελλιπώς από την αρχή της καλλιτεχνικής του σταδιοδρομίας, διαπιστώνεται η εξέλιξη της τέχνης του από τους περιγραφικούς τύπους και την ιμπρεσσιονιστικοί αντίληψη στη σχηματοποίηση και στα τυπικά εξπρεσιονιστικά στοιχεία. Στα μνημειακά υπαίθρια γλυπτά μελετά τη σχέση έργου και χώρου και αξιοποιεί το φως. Δημιουργός με οικολογικές ανησυχίες, ενδιαφέρεται να αποδώσει τη σχέση του ανθρώπου με τη ζωή και τη φύση. Οι στοχαστικές μορφές μαρτυρούν την προσπάθειά του να αποδώσει το εσωτερικό περιεχόμενο των θεμάτων του.

Από τα πρώτα έργα του (1972-1982) χρησιμοποιεί σιδερόβεργες με οξυγονοκόλληση και στη συνέχεια πλάκες λαμαρίνας, ορείχαλκου και ατσαλιού, που τις συνδέει με ηλεκτροκόλληση χρησιμοποιεί επίσης και το τσιμέντο. Εκμεταλλεύεται τις δυνατότητες των υλικών, αξιοποιεί τη στιλπνότητα και το χρώμα των μετάλλων, αφήνει ορατά τα σημεία στην ένωση των μεταλλικών πλακών, επεξεργάζεται την επιφάνεια των έργων του, ώστε να αποκτούν ιδιότυπη ματιέρα και οι μορφές να δίνουν την εντύπωση της αργής διάβρωσης.
Ενότητες έργων του έχουν τους τίτλους Εικόνες από την καθημερινή ζωή, Μεταμορφώσεις, Αλληγορίες, Αναφορά στη μουσική και στο χορό, Μασκοφόροι, Το πνεύμα της Αρχαίας Ελλάδας κ.α.

Ενδιαφέρεται και για τη ζωγραφική. Στα σχέδια και στα ζωγραφικά του έργα χρησιμοποιεί ένα εξπρεσιονιστικό λεξιλόγιο που διακρίνεται από τη νευρική πινελιά, το συνδυασμό παραστατικών και αφηρημένων τύπων και την εκφραστική δύναμη.
Καλλιτέχνης με διεθνή αναγνώριση, δεν εντάσσεται σε κανένα καλλιτεχνικό κίνημα η ανθρωπομορφική τέχνη του, λυρική, αισθησιακή και βαθιά ανθρωπιστική, οφείλει πολλά στο Γ.Παππά, στο Ν.Νικολάου, στο γλύπτη H.Arp κ.α.

Έχει παρουσιάσει το έργο του σε ατομικές εκθέσεις («Συλλογή», 1977 «Andre Malraux», Creteil, Γαλλία, 1977 «Berthe», Παρίσι, 1979 «Νέες Μορφές», 1983,1987 «Sculptures», Παρίσι, 1983,1988,1991,1994,1996 Chateau Puyguilhem, Dordogne, Γαλλία, 1984 –αναδρομική- Art Fair, Λονδίνο, 1985,1986 «Πλειάδες», 1986 «Schemes, Lille, 1988 Art Jonction International, Νίκαια, 1988,1989,1990,1991 Foire Internationale d’Art Contemporain, Γάνδη, 1989,1990,1991,1994 «Ευμαρος», 1990 Art Fair, Στοκχόλμη, 1990 Saga, Παρίσι, 1991,1992 «Espace Chateauneuf», Tours, Γαλλία, 1992 «Lehalle», Παρίσι, 1992 «Titanium», 1993 Π.Δ. Πατρέων, 1993 – αναδρομική- Βελλίδειο Π.Κ. Θεσσαλονίκη, 1993 Gare de l’Est, Παρίσι, 1995 Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 1995 – αναδρομική- Κολέγιο Αθηνών, 1995 –αναδρομική- Ερμούπολη, Σύρος, 1997 Π.Δ. Καρδίτσας, 1997 – αναδρομική- κ.α.) Έχει πάρει μέρος σε ομαδικές (Sclupture Monumentale, Παρίσι, 1971 Salon de la Jeune Sculpture,Παρίσι, 1974,1975,1976,1977,1978 Salon de Mai, Παρίσι, 1975,1976 Πανελλήνιες 1975,1987 Cinquante Artistes de l’Ecole de Paris, Στοκχόλμη και Κοπεγχάγη, 1976 Salon d’Automne, Παρίσι, 1976,1977 Γλυπτική ’78, Φιλοθέη, 1978 Salon de la Sculpture Contemporaine, Ville de Fontenay-sous-Bois, 1978,1979,1980 Grand Prix International d’ Art Contemporain, Μόντε Κάρλο, 1979 Salon de Printemps, Arles, 1980 –βραβείο- Salon d’ Automne, Avignon, 1980 –Α’ βραβείο- Salon d’ Art Contemporain, Μόντρεαλ, 1980 –Αργυρό Μετάλλιο- Salon de Taverny, 1980, 1984, -Α’ βραβείο γλυπτικής- Peintres et Sculpteurs Grecs en France, Παρίσι, 1994 Γλυπτική ’97, Θεσσαλονίκη, 1997 κ.α.)

Μαζί με 50 διεθνείς καλλιτέχνες ίδρυσε την ομάδα «Logos» στο Παρίσι και στο διάστημα 1981-1986 οργάνωσε εκθέσεις στη Γαλλία κ.α.
Έργα του βρίσκονται σε υπαίθριους χώρους, στη Συλλ. ΜΙΕΤ, στην Εθνική Τράπεζα, στο Musee d’ Art Moderne, Παρίσι, στο Cahors και στο Perigueux,
Γαλλία, στο Δημαρχείο του Enghiem Les Bains, Γαλλία, στο Μusee d’ Art Contemporain, Quebec, Καναδάς, κ.α.
Έχει τιμηθεί με διακρίσεις και βραβεία: Grand Prix d’ Arts Plastiques Jeunes, Musee des Beaux-Arts, Λυών, 1975 Medaille d’ Or de la Societe des Artistes Francais, 1976 Α’ βραβείο γλυπτικής του Δήμου Νίκαιας, Γαλλία, 1977. Είναι μέλος του ΕΕΤΕ.